abhauen ()
czasownik nieregularny, rozdzielnie złożony (1.1) odrąbać, odrąbywać, oddzielić, odwalić, odwalać (1.2) zwiewać, zwiać, uciekać, uciec (1.3) odwalać, odwalić, zrzynać, ściągać
(1.1)Wiktionary.de, abhauen (Konjugation), dostęp 25.08.2023 abhauen (haut ab), haute ab/ hieb ab, abgehauen (haben) (1.2) abhauen (haut ab), haute ab, abgehauen (sein) (1.3) abhauen (haut ab), haute ab, abgehauen (haben)
(1.1) einen Ast / Zweig abhauen • mit einer Axt abhauen (1.2) von Zuhause abhauen
Abhauen
(1.1)