ausscheiden ()
czasownik mocny, rozdzielnie złożony (1.1) wydalać, wydalić, wydzielać, wydzielić (1.2) odchodzić, odejść, wystepować, wystąpić (np. z pracy, klubu) (1.3) odpadać, odpaść, zostawać odrzuconym, zostać odrzuconym
(1.1)Wiktionary.de, ausscheiden (Konjugation), 2019 ausscheid|en (scheidet aus), schied aus, ausgeschieden (haben) (1.2-3) ausscheid|en (scheidet aus), schied aus, ausgeschieden (sein)
Ausscheiden , Ausscheidung