__TOC__ bóh ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bóg
Bóh , bójstwo , bohač , zbože bohowka zbóžnić boži, Boži, pobožny, njeboćički, bohaty
bóh wě štó → Bóg wie kto • bóh wě što → Bóg wie co • bóh wě hdy → Bóg wie kiedy • bóh wě hdźe → Bóg wie gdzie • bóh wě kak → Bóg wie jak • bóh wě kelko → Bóg wie ile • mój božo
odziedziczone z
bóh ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) bóg (1.2) najwyższy władca
(1.1) božec
Bóh , božstvie , bohyník , bóžek , božic , božec , božnicě bohyně boží, bohový, božný, božský božiti sě
źródłosłów dla odziedziczone z