__TOC__ mando ()
rzeczownik (1.1) muł
mandako, mandar, mandazain, mandotegi
mando ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) zwierzchnictwo, kierownictwo, władza (autorytet, zarządzanie) (1.2) zwierzchnictwo, kierownictwo, władze (osoby sprawujące władzę) (1.3) ster, urządzenie sterownicze (1.4) regulator (kran, pokrętło, pilot )
(2.1)
(1) mandos
(1.3) El segundo piloto sustituyó al capitán a los mandos del avión. → Drugi pilot zastąpił kapitana przy sterach samolotu.
(1.1) tener, ostentar, ejercer el mando, estar al mando → sprawować władzę • tomar el mando → objąć kierownictwo (1.3) panel de mandos → pulpit sterowniczy • estar / ponerse a los mandos de un coche / un avión → być / siąść za sterami samochodu / samolotu • tomar el mando → objąć stery (1.4) mando del grifo → kran (kurek) • mando de la cocina → pokrętło kuchenki • mando de la calefacción → regulator ogrzewania • mando a distancia → pilot (np. telewizyjny)
(1.1) autoridad, poder, gobierno (1.4) regulador
mandar, mandarse mandón, mandante, mandadero manda , mandón , mandona , mandante /, mandado , mandada , mandador , mandadora , mandadería , mandadero , mandadera
alto mando → dowództwo mando supremo → naczelne dowództwo
(1.2-3) zwykle w liczbie mnogiej
mando ()
czasownik (1.1) powierzyć, polecićKatarzyna Adamska Lingua Latina Omnibus, hasło: mando
(1.1) mando, mandare, mandavi, mandatum