ekeln ()
lub
czasownik słaby (1.1) brzydzić (się)
(1.1)Wiktionary.de, ekeln (Konjugation), dostęp 29.03.2026 ekeln (ekelt), ekelte, geekelt (haben)
(1.1) Ich ekele mich vor Schlangen. → Brzydzę się węży. (1.1) Schlangen ekeln mich. → Węże mnie brzydzą. (1.1) Es ekelt mich/mir vor Schlangen. → Brzydzi mnie przed wężami.
(1.1) sich vor / () ekeln
Ekeln , Ekel , Ekel ekel, eklig, ekelhaft