kłącze ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego; (1.2) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie
(1.1-2)
(1.1) Nie mając żadnego narzędzia, gołymi rękami pospiesznie wyszarpywał z ziemi splątane kłącza. (1.2) Systemy totalitarne potrzebują na początku strachu. I jeśli rzeczywiście cywilizowany świat da się przestraszyć, na tak przygotowanym gruncie zaczną wzrastać kłącza totalitaryzmu.
(1.1) kłącza tataraku / imbiru / perzu
kłączowy, kłączasty
angielski: (1.1) rhizome; (1.2) rhizome baskijski: (1.1) errizoma czeski: (1.1) oddenek esperanto: (1.1) rizomo fiński: (1.1) maavarsi francuski: (1.1) rhizome ; (1.2) rhizome galicyjski: (1.1) rizoma hiszpański: (1.1) rizoma ; (1.2) rizoma ido: (1.1) rizomo japoński: (1.2) リゾーム koreański: (1.2) 리좀 łaciński: (1.1) rhizoma niderlandzki: (1.1) wortelstok niemiecki: (1.1) Rhizom , Wurzelstock ; (1.2) Rhizom nowogrecki: (1.1) ρίζωμα portugalski: (1.1) rizoma ; (1.2) fizoma rosyjski: (1.1) корневи́ще ; (1.2) ризо́ма szwedzki: (1.1) jordstam; (1.2) rhizom ukraiński: (1.1) кореневи́ще; (1.2) ризо́ма węgierski: (1.1) rizóma włoski: (1.1) rizoma