opium ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wysuszony sok mleczny z ponacinanych, niedojrzałych makówek;
(1.1)
(1.1) Opium było dawniej używane jako środek przeciwbólowy, uspokajający, nasenny i odurzający.
opiumista , opiumistka , opiumowanie opiumować opiumowy
ópionElżbieta Mańczak-Wohlfeld, Alicja Witalisz, Wpływ angielszczyzny na języki europejskie i nieeuropejskie w kontekście projektu GLAD (Global Anglicism Database), „Biuletyn Polskiego Towarzystwa Językoznawczego”, z. LXXV/2019, s. 107.
angielski: (1.1) opium arabski: (1.1) أفيون baskijski: (1.1) opio białoruski: (1.1) опіум , опій bułgarski: (1.1) опиум duński: (1.1) opium / esperanto: (1.1) opio estoński: (1.1) oopium fiński: (1.1) oopiumi francuski: (1.1) opium gruziński: (1.1) ოპიუმი gudźarati: (1.1) અફીણ (aphīṇa) hindi: (1.1) अफीम hiszpański: (1.1) opio interlingua: (1.1) opium islandzki: (1.1) ópíum jidysz: (1.1) אָפּיום (opjum) kataloński: (1.1) opi litewski: (1.1) opijus malajski: (1.1) افيون niemiecki: (1.1) Opium nowogrecki: (1.1) όπιο ormiański: (1.1) ափիոն paszto: (1.1) اپيم pendżabski: (1.1) ਅਫ਼ੀਮ (afīma), ਅਫੀਮ (aphīma) rosyjski: (1.1) опиум , опий rumuński: (1.1) opiu sanskryt: (1.1) आफीन słowacki: (1.1) ópium tatarski: (1.1) äfiün telugu: (1.1) అభిని turecki: (1.1) afyon ujgurski: (1.1) ئەپيۇن ukraiński: (1.1) опіум uzbecki: (1.1) afyun węgierski: (1.1) ópium, mákony wietnamski: (1.1) á phiện, thuốc phiện, nha phiến włoski: (1.1) oppio
opium ()
rzeczownik (1.1) opium
opium ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) opium
(1.1)
opium ()
rzeczownik, rodzaj wspólny lub nijaki (1.1) opium
(1.1) (en/et) opium, opiummen/opiummet,
(1.1) Religion er opium for folket, sagde filosofen. → "Religia to opium dla ludu" - powiedział filozof.
(1.1) opiumryger/opiumsryger
opium ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) opium
(1.1) un opium, des opiums
opiacer opiacé, opioïde, opiomane, opiomanie opiacé
opium ()
rzeczownik (1.1) opium
opium ()
rzeczownik, rodzaj męski lub nijaki (1.1) opium
(1.1) ; bez zdrobnienia