blå ()
przymiotnik (1.1) niebieski (kolor) rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) błękit, kolor niebieski
(1) blå, blåt, blå (2) et blå;
(1.1) Mine nye bukser er blå. → Moje nowe spodnie są niebieskie.
(1) den blå time • blå flag • blåt øje • blå bog • blåt blod (2) øjets blå • tage ud i det blå • himmelblå
blå ()
przymiotnik (1.1) niebieski (1.2) błękitny
(1.1) blå, blått, blå(e)
(1.1) Hun har blå øyne. → Ona ma niebieskie oczy. (1.2) Himmelen var blå, sola skinte, jeg satt på gresset og tenkte på min kjæreste. → Niebo było błękitne, świeciło słońce, siedziałem na trawie myśląc o swojej ukochanej.
blå ()
przymiotnik (1.1) niebieski
blå ()
przymiotnik (1.1) niebieski
(1.1) blå, blått, blå/blåa
(1.1) Har du en blå penna? → Czy masz niebieski długopis?
(1.1) blåhake • blå kronduva • koboltblå • marinblå • mörkblå
blåaktig
zobacz też: kolory w języku szwedzkim