mącić ()
czasownik niedokonany (1.1) sprawiać, że coś staje się mętne, nieprzezroczyste (1.2) zakłócać spokój, ład, harmonię, wprowadzać zamieszanie (1.3) wprowadzać zamieszanie licząc na zysk, korzyść dla siebie
(1.1-3)
(1.2) […] jeżeli pragniemy poddać się czarowi dzieła, musimy porzucić praktyczną postawę życia codziennego i zmienić ją w postawę estetyczną przez uwolnienie się od mącących czystość wpływów świata realnego, wygaszenie niepokoju, trosk i pożądań, a skupienie całej uwagi na przedmiocie estetycznymhttps://kulturaliberalna.pl/2014/03/04/swawolenie-proustem-wielkim-pieknie-paolo-sorrentino/.
męt /, mętność , mąciciel , mącicielka , mątwa , mątewka , mącenie mącicielski
białoruski: (1.1) каламуціць, муціць hiszpański: (1.1) enturbiar, turbar; (1.2) perturbar nowogrecki: (1.1) θολώνω; (1.2) αναστατώνω rosyjski: (1.1) баламутить; (1.2) баламутить ukraiński: (1.1) каламутити, мутити