epicentrum

epicentrum ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi (1.2) punkt, w którym dane zjawisko występuje w nasilonym stopniu

(1.1-2)

(1.2) Filipiny graniczą z Morzem Południowochińskim, które w ostatnich latach było epicentrum wielu napięć geopolitycznych.

epicentralny

←

angielski: (1.1) epicentre, epicenter białoruski: (1.1) эпіцэнтр (epicentr) bułgarski: (1.1) епицентър (epicentǎr) czeski: (1.1) epicentrum duński: (1.1) epicentrum , epicenter ; (1.2) epicentrum , epicenter esperanto: (1.1) surcentro francuski: (1.1) épicentre galicyjski: (1.1) epicentro hiszpański: (1.1) epicentro indonezyjski: (1.1) episenter islandzki: (1.1) skjálftamiðja japoński: (1.1) 震源地 (しんげんち, shingenchi) kataloński: (1.1) epicentre litewski: (1.1) epicentras łaciński: (1.1) epicentrum łotewski: (1.1) epicentrs malajski: (1.1) epipusat niderlandzki: (1.1) epicentrum niemiecki: (1.1) Epizentrum norweski (bokmål): (1.1) episenter , episentrum ; (1.2) episenter , episentrum norweski (nynorsk): (1.1) episenter , episentrum ; (1.2) episenter , episentrum nowogrecki: (1.1) επίκεντρο portugalski: (1.1) epicentro serbski: (1.1) епицентар (epicentar) słowacki: (1.1) epicentrum słoweński: (1.1) epicenter szwedzki: (1.1) epicentrum ukraiński: (1.1) епіцентр (epicentr) węgierski: (1.1) epicentrum wietnamski: (1.1) chấn tâm włoski: (1.1) epicentro

epicentrum ()