-ība ()
przyrostek (1.1) przyrostek tworzący rzeczownik od przymiotnika, oznaczający cechę opisywaną przez ten przymiotnik bądź z nim związaną
(1.1) pilnība → pełnia, kompletność (1.1) mīlestība → miłość (1.1) brīvība → wolność (1.1) divvalodība → dwujęzyczność
przyrostek bałtosłowiański, również w język polskim (-ba); czy
słowa utworzone za pomocą tego przyrostka są rodzaju żeńskiego