__TOC__ reja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) poziome drzewce żaglowca;
(1.1)
(1.1) Podczas wykonywania czynności na rejach każdy załogant przypięty jest pasem ratunkowym do lajfliny.
(1.1) drzewce
rejka rejowy
< Adam Kleczkowski, „Polski” maszt i „polski” okręt”, „Język Polski” nr 5/1914, s. 131.
angielski: (1.1) yard białoruski: (1.1) рэя (rèâ) czeski: (1.1) ráhno esperanto: (1.1) jardo, velstango francuski: (1.1) vergue hiszpański: (1.1) verga niemiecki: (1.1) Rah nowogrecki: (1.1) αντένα (anténa) rosyjski: (1.1) рея , рей ukraiński: (1.1) рея włoski: (1.1) antenna , pennone
reja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) lemiesz (1.2) orka, przeoranie (1.3) krata
(1) rejas
(1.3) verja, rejado, cancela
arrecajar, enrejar, enrejalar, rejacar enrejado arrejada , rejada , enrejado , rejado , rejero , rejón rejilla
entre rejas → za kratkami
(1.1-2) (1.3)