kaznodzieja ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś, kto wygłasza kazania; (1.2) ktoś, kto prawi morały (1.3) utalentowany mówca
(1.1-3)
(1.1) Po wejściu kaznodziei na ambonę zapanowała głucha cisza przerywana tylko westchnieniami pań z sodalicji. (1.1) Ks. Popiełuszko był kaznodzieją prymicyjnym księdza Stefana. (1.2) Jacku, ależ z ciebie jest kaznodzieja!
(1.1) kaznodzieja odpustowy / prymicyjny / rekolekcyjny / niedzielny / nadworny / uliczny / wędrowny • żydowski / muzułmański / protestancki / katolicki / prawosławny kaznodzieja
(1.1) eklezjasta (1.2) moralizator, moralista, mentor (1.3) krasomówca, orator, retor
(1.1) mówca
(1.1) magid, maggid, predykant, darszan, chatib, matif (1.2) rezoner
kaznodziejstwo kaznodziejka kaznodziejski kaznodziejsko
kaznodzieja nienawiści
(1.1) ( mówić); → głosić kazanie (1.2-3) od (1.1)
angielski: (1.1) preacher, evangelist arabski: (1.1) واعظ białoruski: (1.1) казальнік bułgarski: (1.1) проповедник czeski: (1.1) kazatel esperanto: (1.1) predikisto fiński: (1.1) saarnaaja francuski: (1.1) prédicateur hiszpański: (1.1) predicador interlingua: (1.1) predicator islandzki: (1.1) predikari jèrriais: (1.1) prédicateu , prêcheux jidysz: (1.1) מגיד litewski: (1.1) skelbėjas łaciński: (1.1) praedicator niderlandzki: (1.1) verkondiger niemiecki: (1.1) Prediger nowogrecki: (1.1) ιεροκήρυκας perski: (1.1) آخوند rosyjski: (1.1) проповедник rumuński: (1.1) predicator serbsko-chorwacki: (1.1) propovjednik , propovednik słowacki: (1.1) kazateľ szkocki gaelicki: (1.1) searmonaiche ukraiński: (1.1) проповідник węgierski: (1.1) prédikátor włoski: (1.1) predicatore