__TOC__ huf ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) hufiec
(1.1)
(1.1) Zbrojne hufy polskie pogoniły Rusinów.
(1.1) hufiec
hufiec , hufcowy hufcowy
→ stos, gromada ludzi, zwłaszcza zbrojnych
(1.1)
huf ()
(1.1) kopyto
hufo, hufumo, neparhufulo, neparhufuloj, parhufulo, parhufuloj, unuhufuloj, hufofero duhufa hufobati, hufoferi
huf ()
hüf • hu̐f
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kopyto (u zwierząt)
(1.1) huf; hufa
hufaeiza