opmærksomhed ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) uwaga (zainteresowanie)
(1.1) en opmærksomhed, opmærksomheden, opmærksomheder, opmærksomhederne
(1.1) Som led i de antropologiske feltstudier havde man længe haft tradition for at dokumentere spisevaner, men mad fik tildelt særlig opmærksomhed med strukturalismens gennembrud. → W ramach terenowych badań antropologicznych od dawna istniała tradycja dokumentowania nawyków żywieniowych, a szczególną uwagę na jedzenie zaczęto zwracać wraz z nadejściem strukturalizmu.
(1.1) bortlede opmærksomheden
(1.1) bevågenhed, interesse
opmærksom