poganiać ()
czasownik przechodni niedokonany ( pogonić) (1.1) zmuszać do szybkiego udania się w określonym kierunku (1.2) zmuszać do rychłego wykonania czegoś czasownik nieprzechodni niedokonany ( pogonić) (2.1) udawać się prędko dokądś (2.2) próbując dogonić, biec szybko za kimś lub za czymś
(1.1) popędzać (1.2) ponaglać, przynaglać (2.1) gnać, pędzić, popędzać
poganianie , goniec //
angielski: (1.1) drive; (1.2) rush, urge kaszubski: (1.1) pòganiac niemiecki: (1.1) antreiben; (2.1) rennen