fracht ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) przewóz towarów w określone miejsce jakimś środkiem transportu (1.2) ładunek, który transportowany jest podczas frachtu (1.1) (1.3) opłata pobierana przez przewoźnika za fracht (1.1) (1.4) dokument potwierdzający oddanie przewoźnikowi i przyjęcie przez niego ładunku słanego frachtem (1.1)
(1.1-4)
(1.1) Kiedyś lecąc do USA nadałem kilka kilogramów książek frachtem lotniczym. (1.2) Chińczycy wynajmują część nabrzeża portowego i magazyny w Neapolu, większość frachtu chińskiego do Europy idzie bowiem tą drogą. (1.3) Wielka obniżka frachtów morskich doprowadziła do tego, że dowóz zboża z Nowego Jorku do Liverpoolu kosztował taniej niż przewiezienie go z Królewca do Berlina. (1.4) Ojciec pokazał mu fracht, wystawiony przezeń na odbiór towaru — ale Szachna wydarł mu z ręki dokument i rzucił go w ogień.
(1.1) fracht kolejowy / lotniczy / morski • płacić / zapłacić za fracht • nadać / nadawać frachtem (1.2) straty na frachcie (1.3) płacić / zapłacić fracht (1.4) okazać / wręczyć fracht
(1.4) list frachtowy, list przewozowy
(1.1) transport, przewóz (1.2) ładunek (1.3) opłata (1.4) dokument
frachtowiec / frachtować frachtowy
angielski: (1.1) freight; (1.2) freight; (1.3) freight bułgarski: (1.1) фрахт ; (1.3) фрахт duński: (1.1) fragt ; (1.2) fragt ; (1.3) fragt norweski (bokmål): (1.1) frakt /; (1.2) frakt /; (1.3) frakt / norweski (nynorsk): (1.1) frakt ; (1.2) frakt ; (1.3) frakt rosyjski: (1.2) фрахт ; (1.3) фрахт szwedzki: (1.1) frakt ukraiński: (1.2) фрахт ; (1.3) фрахт