χτύπημα ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) uderzenie, cios, udar (1.2) zderzenie (1.3) pukanie, stukanie
(1.1-3) N49
(1.1) Ο ποδοσφαιριστής δέχτηκε ένα δυνατό χτύπημα στο πόδι. → Piłkarz otrzymał silne uderzenie w nogę.
(1.1) χτύπημα της καρδιάς → uderzenie serca (1.3) χτύπημα στην πόρτα → pukanie do drzwi
(1.1) κτύπημα, χτύπος, πλήγμα
χτυπητήρι , χτυπητό , χτύπος χτυπητός χτυπητά χτυπώ, χτυπάω, χτυπιέμαι