διαχρονικός ()
przymiotnik (1.1) diachroniczny (1.2) ponadczasowy, trwały, nieprzemijalny
(1.1-2) P1
(1.2) Για πολλούς αναγνώστες, η γοητεία της ποίησης παραμένει διαχρονική. → Dla wielu czytelników urok poezji pozostaje ponadczasowy.
(1.1) διαχρονική γραμματική → gramatyka diachroniczna (1.2) διαχρονικές αξίες → wartości ponadczasowe
(1.2) υπερχρονικός, αιώνιος
διαχρονία , διαχρονικότητα διαχρονικά