απόδειξη ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dowód, potwierdzenie, świadectwo, uzasadnienie (1.2) pokwitowanie, kwit, paragon, rachunek
(1.1-2) F33
(1.1) Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι είπες την αλήθεια. → Nie ma żadnego dowodu, że powiedziałeś/aś prawdę.
(1.1) πειραματική απόδειξη → dowód eksperymentalny • βάρος της αποδείξεως → ciężar dowodu (1.2) απόδειξη παραλαβής → pokwitowanie odbioru
(1.1) τεκμηρίωση, κατάδειξη (1.2) λογαριασμός
αποδεδειγμένος, αποδεικτικός αποδεικνύω, αποδεικνύμαι, αποδείχνω, αποδείχνομαι