bębenkowiec ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ręczna, krótka broń palna, w której funkcję wielostrzałowego magazynka pełni obrotowy walec
(1)
(1.1) Gdybym był detektywem z prawdziwego zdarzenia, mimo wszystko wyjąłbym teraz bębenkowca z kabury pod pachą. (1.1) Wiedzieliśmy dobrze, że nie zamknięto nas za „Sztukę obłapiania”, ale za bębenkowiec „nagan” i kilka nabojów do pistoletu TT [...]. (1.1) Ukazuje się Stomil, z rewolwerem, koniecznie dużym bębenkowcem, w dłoni.
(1.1) rewolwer bębenkowy
(1.1) broń palna, broń krótka
angielski: (1.1) cylinder revolver