fiumoar ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) palarnia; pomieszczenie, w którym pali się papierosy bądź inne wyroby tytoniowe
(1)
(1.1) W fiumoarze nie lepiej się działo. Pełne pudełka cygar w ciągu pięciu minut zostały wypróżnione; pewien demokratyczny młodzian dla zapalenia papierosa potarł zapałkę o ścianę. (1.1) Dla Wiedeńczyka jest kawiarnia — Café — i fiumoarem i czytelnią i gabinetem do załatwiania korespondencji. (1.1) Na ostatnim koncercie w St. James Hall jeden z najgruntowniejszych znawców muzyki porwał się z fotelu i wypadł do fiumoaru. (1.1) Jak zwykle tak i przy takiem śniadaniu, kawy nie podaje się w sali jadalnej, tylko jednocześnie w dwóch miejscach: w salonie i w fiumoarze, lub jeszcze w oranżeryi, jeśli ją kto posiada. (1.1) — Co zrobi nasz Zygmunt? — stało się kwestią dnia w salonach, salonikach, fiumoarach, sportowych stajniach, klubach, gabinetach.
(1.1) palarnia; fiumuar, fumoir
(1.1)