wiun ()
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) piskorz () rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) osoba wykazująca się bystrością, zwinnością i życiowym sprytem
(1)
(1.1) Przypomniały mi się te piskorze nanizane na sznurek i ich smak… Były słone i dosyć twarde do jedzenia, raczej chude. Mój dziadek mówił na nie „wiuny”. (1.1) Polesie określa się często jako krainę wiuna (piskorza), które dla tego gatunku ryb stanowi prawdziwe królestwo. (1.1) Mąka i krupy koronę za funt. Talerz cienkiej zupy dwa noble. Garnuszek złowionych w Chotli wiunów kosztuje tyle, co w Dillingen funt wędzonego łososia… (1.1) Dziś Francuz pozakładał fabryki cukrowe,I na błocie, gdzie kiedyś były wiuny, raki,Stoi komin parowy — i rodzą buraki! (2.1) Wiuny obywatele dalej prosperują, Żydzi prowadzą długoletni szantaż na trzebieniu lasów Wittgenstein-Hohenlohe, chłopi równie ciemni…
(1.1) piskorz; wijun (2.1) spryciarz
(1.1) ryba
wiunowy wijun
lub , dublet dla wijun, formy odziedziczonej
jun dawna pisownia sprzed reformy 1936: wjun