koncypient ()

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) początkujący urzędnik (1.2) pracownik biurowy odpowiedzialny za samodzielne redagowanie dokumentów (1.3) praktykant w kancelarii prawniczej

(1)

(1.1) Kuplety z wodewilu Turskiego śpiewał cały Kraków, nawet poważni ck radcy i koncypienci nucili je pod nosem ślęcząc nad ważnymi papierami w nie mniej ważnych swych urzędach. (1.1) Po ukończeniu studiów został przyjęty do służby państwowej, najpierw jako koncypient, a następnie komisarz starostwa w Przemyślu. (1.1) Załatwiwszy resztę formalności, z kieszenią wypchaną papierami, które dawały mu prawo ubiegać się o miejsce koncypienta w Namiestnictwie, zapragnął wypalić pierwsze w życiu cygaro… (1.1) [...] on jest dzieckiem arystokratycznego rodu i koncypientem, czy czemś tam, Namiestnictwa, i ma dwa lata praw i jest tak ślicznie, tak bosko ułożonym, młodym poetą. (1.2) Dwa lata później widzimy aktywność wicekanclerza Jana, który był pisarzem, a może i koncypientem dwóch dokumentów… (1.2) Koncypientem i pisarzem wspomnianych aktów był Stanisław Ciołek z Żelechowa, za czym miałyby przemawiać jego formuły skrypcyjne, umieszone na wszystkich trzech wspomnianych dokumentach. (1.3) Uzyskawszy stopień doktora praw i odbywszy praktykę koncypienta w kancelaryi dr Maksymiliana Mengera, otworzył najpierw na spółkę z dr Hermanem Zieglerem potem samodzielną kancelaryę adwokacką. (1.3) Aż jednego dnia, kiedy kolegę mego Julka, który teraz był już koncypientem adwokackim, odprowadzałem do sądu, przed bramą więzienną zobaczyliśmy dwie stare żydówki, siedzące na kamieniu. (1.3) Dla Honoriusza było to przede wszystkim zetknięcie się z esencją życia [...] umieszczony został jako koncypient w kancelarii przyjaciela Balzaców, sławnego naonczas mecenasa Guillonet-Merville'a.

(1.2) koncypient gubernialny / ministerialny (1.3) koncypient adwokacki / notarialny

(1.1-3) koncypjent, koncepista, koncypista (1.1) urzędnik (1.2) referent, kancelista (1.3) aplikant

/ < ( czasu ) < → ująć, zebrać w słowa, począć Wariant „koncepista” był charakterystyczny w szczególności dla nazewnictwa stanowisk urzędniczych w administracji austro-węgierskiej. Najstarsze udokumentowane użycie słowa „koncepista” datowane jest na 1790 r. (w dziennikach S. Staszica), natomiast wariantu „koncypient” – na 1807 r. (w tłumaczeniach pruskich aktów prawnych).