wijun ()
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) piskorz () (1.2) minóg strumieniowy ()
(1.1) Gromadki dzieci pluskały się w rzece i skrawkiem sieci łapały jazgorze i wijuny. (1.1) Zimową porą po zamarznięciu wód, w niewielkich kanałach łowiło się piskorze (wijuny). (1.1) Wielkie [...] kosze [...] roją [się] od gliniastych, mrowiących się krewetek, [...] od śniadych, rozedrganych minogów i wijunów morskich. (1.1) W dziale etnograficznym eksponowano m.in. oryginalne przyrządy rybackie – na pierwszym miejscu słynną poleską 3-warstwową „nastawkę”, a także – „koszałkę” do łapania wijunów, którą rybak wkładał do przerębli.
(1.1) piskorz; wiun (1.2) minóg strumieniowy
(1.1) ryba (1.2) bezżuchwowiec
wiun
, dublet dla wiun, formy zapożyczonej