biesagi ()
rzeczownik, rodzaj żeński, liczba mnoga (1.1) podróżne torby, sakwy, zwykle skórzane, w postaci podwójnego worka przewieszanego przez barki na piersi i plecy, służące najczęściej na pomieszczenie żywności
(1.1)
(1.1) Rozpalił więc ogień, a następnie zdjąwszy z konia biesagi, począł z nich wydobywać zapasy. (1.1) Rzucił tron, wdział łachmany, wziął żebracze biesagi;W tym przebraniu w świat ruszył — jako pątnik-bairagi.
(1.1) sakwy
→ mieszek dwoisty
rzadziej w liczbie pojedynczej