pozorować ()
czasownik przechodni niedokonany ( zapozorować, upozorować) (1.1) wywoływać złudne przeświadczenie o istnieniu określonego stanu, zjawiska lub wykonywaniu czynności czasownik (2.1) śledzić, pilnować lub uważnie obserwować kogoś
(1)
(1.1) Chciał pozorować nieobecność w domu i zamknął się na klucz. (1.1) Władze najczęściej przedstawiały to później jako nieszczęśliwy wypadek. Chyba że same mordowały kogoś niewygodnego, wtedy pozorowano samobójstwo. (1.1) Kiedy się czegoś podejmiesz, działasz z pełną determinacją i do końca. [...] Usychasz w miejscach, gdzie pozoruje się pracę przerzucając papierki z jednego stosu na drugi.
(1.1) pozorować + (kogo? co?)
(1.1) pozorować atak / chorobę / demokrację / działalność / kradzież / pracę / rozmowy / samobójstwo / śmierć / walkę / współpracę / wypadek / zmiany
(1.1) fingować, inscenizować, kamuflować, markować, maskować (się), pozować, reżyserować, symulować, ściemniać, udawać, zgrywać (się); drapować się; walić głupa
pozorowanie , pozornik , pozór , pozoracja , pozorant zapozorować , upozorować , upozorowywać pozorny, pozoracyjny pozornie