sakos ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wierzchnia szata liturgiczna biskupów obrządków wschodnich, krojona na kształt tuniki z szerokimi rękawami, zakładana na podsakosnik;
(1.1) Wyższe duchowieństwo polskie i ruskie odznaczały dystynktorya kanonicze i łańcuchy, biskupów krzyże, pierścienie, ruskich zaś kryjąca ich głowę skofia, świetne kolory albo purpura, piękne ameflory, sakosy. (1.1) Baranowicz Łazarz (…) Biskupem zaś będąc, (…) przyozdobiony był tytułem i sakosem arcybiskupim. (1.1) Kolejną część schedy po Dozyteuszu stanowiły paramenty liturgiczne oraz insygnia jego władzy jako metropolity Mołdawii. (…) Do nich zaliczyć należy szaty liturgiczne (omofory, sakosy, narakwice, ipolice)…. (1.1) Tak więc tronujący Chrystus Pantokrator (il. 60) umieszczony jest w centrum kompozycji Deesis. (…) Ubrany w strój biskupi — czerwony sakos, biały omoforion, na głowie czerwona mitra zwieńczona krzyżem. (1.1) Na pamiątkę zjednoczenia kazał papież bić medale a Hipacego prałatem asystentem mianował, pozwolił mu w Sakosie metropolitalnym liturgię odprawiać…
(1.1) sakkos
(1.1) szata liturgiczna