kopystka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) (1.2) , dziś drewniana łyżka lub łopatka służąca do mieszania, ucierania bądź nakładania potraw (1.3) wąska deseczka powleczona smołą i piaskiem, służąca do wygładzania ostrza kosy (1.4) narzędzie w formie płaskiej łopatki służące do przytrzymywania języka pacjenta podczas badań (1.5) narzędzie w kształcie łyżeczki stosowane w chirurgii okulistycznej podczas operacji usuwania zaćmy (1.6) narzędzie przeznaczone do pielęgnacji i czyszczenia końskich kopyt; (1.7) niemiecki ręczny granat trzonkowy z okresu II wojny światowej (1.8) płaskie narzędzie używane do mieszania lub zgarniania różnego rodzaju substancji (1.9) szpada bardzo niskiej jakości
(1.1)
(1.3) kopystka językowa (1.8) kopystka aptekarska / balwierska / drukarska / felczerska
(1.1) warząchew, łopystka (1.7) pałka, pałkowiec, tłuczek, trzonek, trzonkowiec (1.8) szpachla, szpatel (1.9) rożenek
(1.1) łyżka, łopatka (1.2) deseczka (1.3) łopatka (1.7) granat (1.9) szpada
kopyść , kopyto kopysteczka kopać
< → grzebać, ryć poświadczone od XV wieku, zaś w formie kopyść od XVI wieku
(1.1-2) Termin występuje na szerokim obszarze terytorialnym, pojawiając się w dialektach i gwarach m.in. Wielkopolski, Małopolski, Śląska, Kujaw, Mazowsza, Kaszub, Podlasia, Wileńszczyzny i wśród górali na Bukowinie.