wałkonić ()
czasownik przechodni niedokonany (1.1) poddawać fizycznemu ściskaniu czasownik nieprzechodni niedokonany (2.1) niewłaściwie artykułować głoskę „ł”, nadając jej brzmienie zbliżone do „u” czasownik zwrotny niedokonany wałkonić się ( brak) (3.1) oddawać się bezczynności (3.2) przemieszczać się bez celu
(3.1) Lecą do Londynu, gdzie ich matka wałkoniła się na jakimś półdyplomatycznym stanowisku niemającym nic wspólnego z interesami. (3.1) Oto otoczony gromadką bachorów Czerwony Kapturek sterczy przy garach, a Wilk, z butelką piwa w ręku i petem w zębach, wałkoni się przed telewizorem. (3.1) Sprzątamy, pierzemy, idziemy na spacer, czytamy książeczki, malujemy, dyskutujemy lub wałkonimy się na łóżku. (3.2) Tuż nad stołami wałkonił się bezkształtny łachman dymu z papierosów i cygar. (3.2) Dzień był ciepły. Po niebie wałkoniły się duże, leniwe chmury, puszczające od czasu do czasu rozwartemi krawędziami białe promienie słoneczne. (3.2) Nawet Atlantyk przemienił się w zwykłą drogę dla tych, którzy wałkonią się na kontynent amerykański.
(3.1) wałkonić się w pracy • wałkonić się całe dnie
(1.1) gnieść, miąć, miętosić, ugniatać, wałkować (2.1) wałkować, wałować, wałkónić, podwałczyć (3.1) byczyć się, gnuśnieć, leniuchować, lenić się, obijać się, próżnować; nygusować; opieprzać się, opierdzielać się, opitalać się (3.2) wałęsać się, włóczyć się, ciągać się; łazikować
wałkoń , wałkonienie wałkonić się, rozwałkonić się, uwałkonić