o ()
,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dwudziesta litera polskiego alfabetu; przyimek (2.1) …wskazujący treść, zawartość znaczeniową, sens (z niektórymi czasownikami) (2.2) …wskazujący fizyczną przeszkodę w ruchu (2.3) …wskazujący skalę (z czasownikami oznaczającymi zmianę) (2.4) …wskazujący cechę wyrażoną rzeczownikiem (2.5) …wskazujący sposób (2.6) …wskazujący czas wykrzyknik (3.1) …używany przy wyrażaniu silnych emocji (3.2) …używany przy wskazywaniu i zauważaniu czegoś
(2.1) Długo mógłbym mówić o ortografii języka polskiego. (2.2) Pijana hipiska zawadzała o eksponaty, ocierała się o ściany, opierała o ramię towarzysza; w końcu potknęła się o próg. (2.3) Podniesiono budżet o 50 tysięcy, a to o wiele za mało. (2.4) Zapatrzyłem się na nieznajomą o błękitnych oczach. (2.5) Chociaż chodził o kulach, na schody wspinał się o własnych siłach. (2.6) O której godzinie dzisiaj pójdziesz na spacer? (3.1) O, jaka szkoda…! (3.2) O, masło staniało!
(2.1) o + (2.2-3) o + (2.4-6) o +
(2.1) opowiadać / mówić / pisać / … o kimś / czymś
(1.1)
albański: (2.1) në amerykański język migowy: (1.1) angielski: (2.1) about, at; (2.2) against arabski: (3.1) حول; (2.1) يا białoruski: (2.1) аб bułgarski: (2.1) за; (2.4) с, със; (3.1) о dolnołużycki: (2.1) wó duński: (2.1) om, på; (2.2) mod esperanto: (2.1) pri francuski: (1.1) o; (2.1) de, pour; (2.2) contre, à; (3.1) oh, o! górnołużycki: (2.1) wó; (2.2) wó jidysz: (2.1) וועגן (wegn) kaszubski: (1.1) o; (2.2) ò; (2.3) ò kornijski: (2.1) a-dro dhe litewski: (2.1) apie łaciński: (2.1) de niderlandzki: (1.1) over niemiecki: (2.1) über, von nowogrecki: (3.1) ω nowopruski: (2.1) ezze; (2.2) ezze; (2.3) ezze polski język migowy: romansz: (2.6) a, ad rosyjski: (2.1) про rumuński: (2.4) cu szkocki: (2.1) aboot szwedzki: (2.1) om ukraiński: (2.1) про włoski: (2.1) su
o ()
litera (1.1) o, minuskuła piętnastej litery alfabetu afarskiego
(1.1) majuskuła: O
o ()
odpowiednik arabski: dla o: ـَـُ dla ô: ـُو dla oe: ـُ dla oo: ـُوْ dla oei/ooi: ـُوی
o, ö: , , , ó: , ô: , oe: oei: oo: ooi: , ou:
litera (1.1) o, minuskuła piętnastej litery alfabetu afrykanerskiego
(1.1) ó (funkcja emfazy), ô, ö (funkcja dierezy); majuskuła: O; nazwa litery: oo
(1.1) formy ze znakami diakrytycznymi nie są formalnie częścią alfabetu (1.1)
o ()
, ,
litera (1.1) piętnasta litera angielskiego alfabetu, nazywana o rzeczownik (2.1) nazwa litery o/O (2.2) zero wykrzyknik (3.1) o (wstęp do podniosłej apostrofy, tam gdzie w polszczyźnie po o występuje wołacz) (3.2) och
(1.1) o; o's
(3.2) oh
(1.1) (2.1)
o ()
spójnik (1.1) lub, albo
o ()
rzeczownik (1.1) nazwa litery o/O wykrzyknik (2.1) o
o ()
przyimek (1.1) o
(1.1) Vědci soudí, že na nynější mexický poloostrov Yucatán tehdy dopadl asteroid o průměru asi 15 kilometrů a že srážka uvolnila energii rovnající se miliardě atomových bomb, jako byla ta svržená na Hirošimu. → Naukowcy sądzą, że na obecny meksykański półwysep Jukatan spadła wtedy asteroida o średnicy około 15 kilometrów i że zderzenie wyzwoliło energię odpowiadającą miliardowi bomb atomowych, takich jak ta zrzucona na Hiroszimę. (z Internetu)
o ()
rzeczownik (1.1) litera o, O
(1.1) lub
(1.1)
o ()
(1.1) oznacza rzeczownik
(2.1) wstawiany pomiędzy morfemami w celu ułatwienia wymowy
(3.1) litera o, O
(1.1) morfem kat — rzeczownik kato (2.1) morfemy akv i melon — rzeczownik akvomelono
o-vorto
(1.1) (3.1) oraz w roku 1905 (Fundamento de Esperanto).
o ()
spójnik (1.1) lub
o ()
litera (1.1) minuskuła, piętnasta litera alfabetu fidżyjskiego, jej odpowiednik to majuskuła O rodzajnik (2.1) używany do zaznaczania podmiotu będącego nazwą własną osoby lub miejsca zaimek pytajny ō (3.1) proszę?, słucham? zaimek osobowy (4.1) ty rzeczownik ō (5.1) chmura (5.2) ślad, wskazówka
(2.1) O Pita a solia vei au. → Piotr dał mi to. (4.1) O kila vakavinaka. → (Ty) Wiesz bardzo dobrze. (5.2) Sa sega sara ga ni ra bau raica na kena o. → Po prostu nie mogli znaleźć żadnego (jego/jej) śladu. ( Nie mogli zobaczyć w ogóle nic z jego/jej chmury)
(2.1) o cei (4.1) o iko • o ni
(3.1) na cava?
o ()
przyimek (1.1) … tworzący konstrukcję, w której wyrażenie przed przyimkiem jest własnością, częścią, cechą itp. wyrażenia po przyimku
(1.1) no
o ()
spójnik (1.1) lub, albo (1.2) czy rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) o (nazwa litery o)
(1) (2) oes
(1.1) ¿Ser o tener? - He aquí la pregunta. → Być albo mieć? - oto jest pytanie. (1.2) Haga frío o calor, él siempre lleva su bufanda de lana. → Czy jest zimno czy ciepło, on zawsze nosi swój wełniany szalik.
(1) przed wyrazami zaczynającymi się od głoski [o] przybiera formę „u” (1) między cyframi nosił akcent ó, aby uniknąć pomyłki z cyfrą 0; reformy ortograficzne ustalone w 2010 roku zalecają unikać stawiania akcentu
o sea → to znaczy
(1)
(2.1)
o ()
spójnik (1.1) lub
o ()
spójnik (1.1) lub, albo
(1.1)
(1.1) Un mense ha normalmente 31 o 30 dies, le februario ha 28 e cata quarte anno 29 dies. → Miesiąc ma normalnie 31 lub 30 dni, luty ma 28 i co czwarty rok 29 dni.
o ()
spójnik (1.1) lub, albo, czy
(1.1) Vas tu o jo? → Idziesz ty, czy ja?
(1.1) Spójnik o występuje zazwyczaj w zdaniach pytających, a o bé w zdaniach oznajmujących.
o ()
spójnik (1.1) lub
o ()
litera (1.1) minuskuła dwudziestej pierwszej litery alfabetu litewskiego spójnik (2.1) natomiast, o wykrzyknik (3.1) och, ach
(1.1) majuskuła O
(1.1)
o ()
wykrzyknik (1.1) o, ach, ha
o ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) litera małe o wykrzyknik (2.1) o (wstęp do podniosłej apostrofy, tam gdzie w polszczyźnie po o występuje wołacz)
(1.1)
(1.1) Zoologe wird mit doppeltem o geschrieben. → Zoolog pisze się z podwójnym o. (1.1) Ein kleines o können Sie in dieser Testversion nicht schreiben.Spiegel online, 29.03.2993 → Małego o w tej wersji próbnej nie może/mogą pan/pani/państwo napisać. (2.1) O Tannenbaum, o Tannenbaum, Wie grün sind deine Blätter!O Tannenbaum, niemiecka kolęda → O choinko, o choinko, jakże zielone są twoje liście!
(1.1) o-Beine
O O
Pojedyncze litery oznaczające formę ich zapisu małą literą stanowią w języku niemieckim wyjątek i pisze się je małą literą, mimo że formalnie są to rzeczownikiWikibooks.pl, Jęz. niemiecki: Pisownia pojedynczych liter dużą lub małą literą.
o ()
przedimek określony, rodzaj męski (1.1) nie tłumaczy się zaimek osobowy (2.1) 3. : jego, go, niego, jemu, mu
(1.1) O rapaz está a estudar. → Chłopiec się uczy. (2.1) Por que, então, ela o conduzira àquele lugar?J. K. Rowling, Lya Wyler: Harry Potter e as Relíquias da Morte, Rocco, str. 287 → Dlaczego zatem doprowadziła go do tamtego miejsca?
o ()
rodzajnik nieokreślony (1.1) …rodzaju żeńskiego
(1.1) Polonia este o țară din Europa Centrală. → Polska jest krajem w Europie Środkowej.
o () о
przyimek (1.1) o (czymś)
o ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) o (dwudziesta siódma litera alfabetu słowackiego) przyimek (2.1) o
(1.1)
o ()
wykrzyknik (1.1) och, ależ
(1.1) O, ja. Vi kan bada och segla. → Ależ tak. Możemy się kąpać i żeglować.
o ()
rzeczownik (1.1) wyspa
o ()
spójnik (1.1) lub
o ()
spójnik (1.1) lub
o ()
zaimek osobowy (1.1) on, ona, ono
(1.1) O bugün evi temizliyor. → On dzisiaj sprząta dom. (1.1) Orhan maçta iki gol atınca herkes onu göklere çıkardı. → Gdy Orhan podczas meczu strzelił dwa gole, wszyscy zaczęli wynosić go pod niebiosa.
gönül kimi severse, güzel odur
o ()
rzeczownik (1.1) minuskuła dwudziestej czwartej litery alfabetu węgierskiego
(1.1)
o ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) trzynasta litera włoskiego alfabetu (1.2) o (nazwa litery o) spójnik (2.1) lub, albo, czy wykrzyknik (3.1) o, och; hej
(1.1-2)
(2.1) Vai o resti? → Idziesz czy zostajesz? (3.1) O, che vergogna! → Och, co za wstyd! (3.1) O tu! Sbrigati! → Hej ty! Pospiesz się!
(2.1) oppure
(1.1) (1.2) (2.1) przed samogłoską, głównie przed o, przyjmuje formę od
o ()
zaimek osobowy (1.1) on
o ()
litera (1.1) minuskuła piętnastej litery alfabetu zuluskiego
(1.1) majuskuła: O