Na przełomie XVII i XVIII w. na Śląsku wybijano o nazwie ternara monety równowartości 3 halerzy. Ternary śląskie produkowano wyłącznie w miedzi. Ostatnią ich emisję przeprowadzono w 1809 r. w mennicy wrocławskiej za czasów panowania Fryderyka Wilhelma III.
System grosza Grosz
Rosnące obroty wewnętrzne oraz dynamicznie zwiększająca się wymiana międzynarodowa przyczyniły się do powstania grosza, który to gatunek wyznaczył ramy całej nowej epoki gospodarczej. Początek monecie srebrnej o większej wartości dały państwa-miasta z północnych Włoch wespół z cesarzem Fryderykiem I Barbarossą. W połowie XII w. na terenie dzisiejszych Włoch miał miejsce kryzys monetarny, w konsekwencji którego następowała skrajna redukcja masy monet. Kryzys ten wywołany był daleko posuniętą decentralizacją. Rozwiązanie tego problemu zostało zauważone przypadkiem w czasie wojny. W 1162 r. atakujący północne Włochy cesarz Fryderyk I Barbarossa, w celu łatwiejszej wymiany miejscowej monety na niemiecką, nakazał wybicie grubszego srebrnego pieniądza o masie 0,8 grama, o wartości równej dwóm denarom Mediolanu oraz dwóm i pół denara Pawii. Takiego bicia dokonał mincerz Redulf na zamku Noseda w Lombardii.