Spowodowało to przyjęcie pod koniec listopada, pod wpływem wojska, protekcji Karola Gustawa. Pomimo tego prowadził dalsze rozmowy z hetmanami koronnymi, przystępując do konfederacji tyszowieckiejAdam Kersten, Z badań nad konfederacją tyszowiecką, w: Rocznik Lubelski, t. I, 1958, s. 116.. W styczniu 1656 r. zmarł Kazimierz Leon Sapieha i Paweł Sapieha stał się nowym niekwestionowanym przywódcą obozu antyradziwiłłowskiego, który po śmierci swego opiekuna przejął także jego dobra ziemskie, co dawało mu również podstawę finansową do dalszych działańA. Rachuba, Hegemonia Sapiehów na Litwie jako przejaw skrajnej dominacji magnaterii w życiu kraju, [w:] Władza i prestiż. Magnateria Rzeczypospolitej w XVI–XVIII wieku, pod red.J. Urwanowicza, Białystok 2003, s. 218.
Posłowie Pawła Jana spotkali się w styczniu 1656 roku z Janem Kazimierzem w Łańcucie, deklarując wierność królowi. Dalsze działania prowadził na własną rękę, nieco ospale, oczekując na realne profity poparcia Jana Kazimierza. Na początku marca otrzymał buławę wielką litewską i województwo wileńskie, co spowodowało znaczne ożywienie dalszych działań wojskowych. 12 marca rozbił pod Janowem Podlaskim wojska Bogusława Radziwiłła, po czym pośpieszył do wideł Sanu, gdzie znajdowały się w pułapce wojska Karola Gustawa.