Nie udało mu się utrzymać blokady, a 4 kwietnia wojska szwedzkie przeszły przez San poniżej planowanej przeprawy i pobiły wojska litewskie. 12 kwietnia zajął Lublin, po czym 24 kwietnia stanął pod Warszawą. Ze względu na brak piechoty i artylerii nie mógł realnie zagrozić twierdzy, ograniczył się więc do blokowania miasta do czasu nadejścia króla 30 czerwca. Po przybyciu król zaczął forsować politykę rozdziału armii litewskiej pomiędzy obu hetmanów, wyraźnie faworyzując przy tym hetmana polnego, Wincentego Gosiewskiego, co spowodowało ochłodzenie stosunków z Pawłem Janem. Mimo to hetman brał udział w kilku większych bitwach około warszawskich, m.in. na Pradze i dzisiejszej Saskiej Kępie. Po bitwie odszedł do Brześcia Litewskiego, wysyłając stamtąd poselstwo do króla w obronie swoich prerogatyw nad hetmanem Gosiewskim. Pod koniec roku częścią wojsk wspomógł wyprawę Gosiewskiego do Prus. Wspomagał finansowo delegację wysłaną przez Rzeczpospolitą na rokowania z Carstwem Rosyjskim. Jan Sapieha wyłożył też w 1657 roku znaczne prywatne środki na oblężenie obsadzonej przez Szwedów twierdzy w Tykocinie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Paweł Jan Sapieha · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.