Służba w c. i k. Armii i Legionach Polskich W 1900 r. rozpoczął służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej Armii. 18 sierpnia 1902 został mianowany porucznikiem () ze starszeństwem z 1 września 1902 w korpusie oficerów artylerii polowej i wcielony do 11. pułku artylerii korpuśnej we Lwowie. W latach 1907–1910 był słuchaczem Szkoły Wojennej () w Wiedniu. W międzyczasie awansował na nadporucznika () ze starszeństwem z 1 maja 1909. W 1910 jako oficer przydzielony do Sztabu Generalnego został skierowany do 24 Brygady Piechoty w Krakowie. Po roku przeniesiony został do K.u.k. Evidenzbureau, prowadzącego wywiad wojskowy. Służył w komórce organizacyjnej ukierunkowanej na rosyjskie siły zbrojne oraz polskie organizacje paramilitarne, nakierowane na walkę nieregularną na terytorium Kraju Przywiślańskiego Imperium Rosyjskiego. Władający wieloma językami Zagórski był funkcjonariuszem II Oddziału Sztabu Generalnego (Evidenzbureau) w Wiedniu. Podlegały mu odpowiednie wysunięte ekspozytury wywiadowcze (Hauptkundschaftstellen) w Krakowie, Przemyślu oraz Lwowie. Wielokrotnie za pośrednictwem kierowników poszczególnych ekspozytur wywiadu kontaktował się z Józefem Piłsudskim, który systematycznie składał mu meldunki o sytuacji w Przywiślańskim Kraju.