Wy zdechniecie!”. W odpowiedzi maszerujące ponoć boso kolumny ryknęły mu Pierwszą Brygadę, a piątą strofę Nie chcemy dziś od was uznania... kończąc słowami „j–ł was pies”. Od lipca 1917 r. do lutego 1918 r. dowódca pułku artylerii Polskiego Korpusu Posiłkowego. Po przebiciu się II Brygady pod Rarańczą – usunięty z Legionów za działanie na szkodę armii austriackiej i internowany w Huszt (ob. Chust), później oddany pod sąd wojskowy. Jako główny oskarżony odizolowany od pozostałych Legionistów i szczególnie szykanowany. Uniknął kary śmierci dzięki cesarskiej abolicji.
Służba w Wojsku Polskim thumb|upright|Generał Włodzimierz Zagórski po powrocie z Hiszpanii, 1925 thumb|Generał Włodzimierz Zagórski po powrocie z Hiszpanii, 1925 thumb|Zagórski w stroju lotniczym, 1925 thumb|Generałowie Włodzimierz Zagórski, Władysław Sikorski i Tadeusz Rozwadowski, 1925 thumb|upright|Generał brygady Włodzimierz Zagórski – fotografia portretowa w cywilnym ubraniu Po przejęciu przez Radę Regencyjną władzy nad wojskiemDekret w przedmiocie objęcia przez Radę Regencyjną władzy zwierzchniej nad wojskiem z 12 października 1918 r. ( z 29 października 1918 r.). dowództwo Wojska Polskiego, jako Szef Sztabu Wojsk Polskich, objął gen. Tadeusz RozwadowskiPowołany reskryptem Rady Regencyjnej z 28 października 1918 r. (M.P. Nr 190 z 31 października 1918 r.).