Pochodzenie królestwa nie jest odnotowane, ale genealogie królewskie zachowane w Kronice anglosaskiej i zbiorach anglosaskich zgodnie stwierdzają, że domy królewskie wywodziły się od założyciela o imieniu Icel; ród królewski Mercjan jest stąd znany jako IclingasYorke, Barbara, "The Origins of Mercia" in Brown & Farr, Mercia, s. 15–16.. Najwcześniejszym królem Mercjan, o którym zachowały się określone informacje historyczne, jest Penda, ojciec ÆthelredaBarbara Yorke, "The Origins of Mercia" in Brown & Farr, Mercia, s. 18–19.. Większe sąsiednie królestwa obejmowały Nortumbrię na północy, niedawno zjednoczoną z jej składowych królestw Bernicji, Deiry i Wschodniej Anglii na wschodzie, a także z Wesseksu i królestwa Saksonii Zachodniej na południu.
Według Historia ecclesiastica gentis Anglorum, historii kościoła angielskiego napisanej przez mnicha Bedę z VIII wieku, było siedmiu wczesnych władców anglosaskich, którzy sprawowali imperium, czyli zwierzchnictwo nad innymi królestwamiBede, Ecclesiastical History, II, 5, s. 111.. Piątym z nich był Edwin z Nortumbrii, który zginął w bitwie pod Hatfield Chase przez połączone siły, w tym Cadwallona, brytyjskiego króla Gwynedd i PendęYorke, Kings and Kingdoms, s. 103–104.Kirby, Earliest English Kings, s. 83..