Ma też ciemniejszą barwę.
Głos Dużo łatwiej go usłyszeć, aniżeli zobaczyć. Odgłos „kriajk” jest głosem alarmującym, przechodzącym następnie w „krik”. Odgłos „uup” to huczenie, na które osobniki dorosłe reagują agresywnie. Najchętniej młode ptaki, ale również dorosłe, wydają dźwięk „an” służący do porozumiewania się na większe dystanse; na nie również agresją reagują dorosłe osobniki i juwenalne; dźwięk ten liczy 7–14 nut, w tempie jednej sekundy lub mniej. Oba odgłosy są głośne, daleko niosące się, typowe dla leśnych czapli, są prawdopodobnie dźwiękami terytorialnymi, natomiast pewne jest, że pozwalają rozpoznać osobniki. Czapla wydaje ten dźwięk przed świtem i zachodem słońca. Piosenka jest stłumionym pohukiwaniem, wyśpiewywana w długich odstępach czasowych. Nasłuchiwanie dźwięków ptaka stanowi najczęstszą metodę obserwacji gatunku.
Ekologia i zachowanie Siedząc na gałęzi, przyjmuje pozycję czapli, a nie wyciąga szyi do góry (pozycja typowa dla bąków). Przesiaduje na kłodach, gałęziach bądź korzeniach, chociaż obserwowano ptaki skaczące albo kroczące powoli na dnie lasu. W trakcie polowania potrząsa swym ogonem (ang. tail flicking). Przestraszony nieruchomieje lub podrywa się niezręcznie do lotu.