Mustafa został zabrany do Stambułu i niedługo zmarł śmiercią naturalną. W 1730 doszło do Buntu Czerwonych Turbanów pod dowództwem szeregowego janczara Patrona Halil. Utrata Tabrizu oraz porażki w rozpoczętej w 1722 wojnie z Persją, przyczyniły się do buntu janczarów w Stambule. W trakcie pertraktacji z Ahmedem III powstańcy zażądali wydania żywych doradców sułtana, w tym wezyra i muftiego. Naciskany przez nich sułtan kazał stracić te osoby, a ich ciała oddano buntownikom. Poczuli się oni jednak oszukani, ponieważ chcieli ich dostać żywcem. Tłum wybrał swoich dygnitarzy oraz splądrował domy bogaczy, a sułtan Ahmed zrzekł się tronu. Nowym sułtanem został Mahmud I. Patrona pomimo nieprzyjęcia żadnego urzędu działał jak dyktator. Dworowi udało się jednak wykorzystać brak zgody pomiędzy poszczególnymi grupami buntowników i 25 listopada 1730 Patrona został wezwany przed sułtana, a następnie zabity. 26 marca 1731 janczarzy ponownie zaczęli rabować sklepy. Tym razem brak przywódców doprowadził do szybkiego ujęcia buntowników, z których wielu stracono. W 1807 mieli kluczową rolę w obaleniu Selima III.