Po pracach przygotowawczych, stępkę pod budowę położono faktycznie w lipcu 1896 roku. „Diana” była budowana na mniejszej drewnianej pochylni stoczni Galernyj Ostrowok, a jej budową kierował młodszy budowniczy okrętów (odpowiednik podpułkownika) A. Mustafin. Oficjalne uroczyste położenie stępki z udziałem generał-admirała Aleksego, połączone z przytwierdzeniem okolicznościowej srebrnej deski, miało jednak miejsce na wszystkich trzech okrętach dopiero roku, gdy budowa była zaawansowana. „Dianę” zwodowano jako drugą roku; bez obecności cara, który przebywał w Niemczech.
Wyposażanie okrętu trwało dość długo i zostało dodatkowo zakłócone przez pożar drewnianej pochylni z krążownikiem „Witiaź” w stoczni Galernyj Ostrowok 31 maja 1901 roku – stojące obok krążowniki „Diana” i „Pałłada” były zagrożone, lecz zdołano je odholowaćTak według , natomiast pisze tylko o zagrożeniu „Pałłady”.. „Diany” rozpoczęto 10 października 1901 roku, niecały miesiąc po prototypie. Proces ten był długotrwały, także z powodu przerwy zimowej i dalszych usprawnień, i próby uzbrojenia prowadzono koło Kronsztadu dopiero w II połowie sierpnia 1902 roku. Okręt nie osiągnął prędkości projektowej 20 węzłów (podobnie jak pozostałe okręty typu), lecz marynarka go przyjęła bez poprawek pod tym względem w obliczu wzrastającego napięcia w stosunkach z Japonią.