Z kolei związki 1 Frontu Ukraińskiego dotarły 29 lipca do Wisły w rejonie Józefowa, Zawichostu i Baranowa, a 2 sierpnia zajęły Rzeszów i Kolbuszową. W tym mniej więcej czasie oddziałom 1 Frontu Białoruskiego udało się utworzyć i rozwinąć pierwsze przyczółki na zachodnim brzegu Wisły. – najpierw w rejonie Puław, a później Magnuszewa. Tam też między 9 a 16 sierpnia oddziały 1 Brygady Pancernej im. Bohaterów Westerplatte stoczyły razem z Armią Czerwoną zwycięską bitwę pod Studziankami. Ponadto w drugiej połowie sierpnia nowy przyczółek nad Wisłą w rejonie Sandomierza utworzyły także jednostki 1 Frontu Ukraińskiego. Wszystkie te przyczółki były nieustannie i zaciekle atakowane przez nieprzyjaciela, który dążył do ich natychmiastowej likwidacji zdając sobie z poważnego zagrożenia jakie one stanowiły. W walkach o przyczółki: puławsko-dębliński i warecko-magnuszewski obok wielu żołnierzy Armii Czerwonej poległo i zmarło na skutek odniesionych ran ok. 950 żołnierzy 1 armii WP.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wkroczenie Armii Czerwonej do Polski w latach 1944–1945 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.