brak poprawy klinicznej po kilku dniach leczenia jest wskazaniem do weryfikacji rozpoznania, w tym endoskopii z pobraniem materiału.

Diagnostyka różnicowa obejmuje m.in.: refluksowe zapalenie przełyku polekowe zapalenie przełyku (ang. pill esophagitis) zakażenia wirusowe (np. HSV, CMV).

Leczenie Leczenie kandydozy przełyku wymaga terapii ogólnoustrojowej lekami przeciwgrzybiczymi. Leczeniem pierwszego wyboru jest zwykle flukonazol podawany doustnie przez 14–21 dni. U chorych, którzy nie tolerują leczenia doustnego lub są w cięższym stanie, stosuje się leczenie dożylne (np. flukonazolem lub echinokandyną), a jako mniej preferowaną alternatywę – amfoterycynę B. Echinokandyny są skuteczne, ale wiążą się z większym ryzykiem nawrotu niż flukonazol; w niektórych zaleceniach podkreśla się także konieczność stosowania wyższych dawek w chorobie przełyku niż w kandydozie inwazyjnej (kandydemii).