Myśl filozoficzna Hegel i idealizm brytyjski Wczesne prace McTaggarta koncentrowały się na interpretacji i krytyce filozofii Hegla. W książkach Studies in Hegelian Dialectic (1896), Studies in Hegelian Cosmology (1901) i A Commentary on Hegel's "Logic" (1910) próbował zarówno rekonstruować dialektyczną metodę Hegla, jak i wskazywać jej słabości. Choć pozostawał pod silnym wpływem heglizmu, nie był jego bezkrytycznym kontynuatorem. Zachował przekonanie, że refleksja aprioryczna może prowadzić do wiedzy o strukturze rzeczywistości, lecz coraz wyraźniej odchodził od części klasycznych tez heglistów brytyjskich.
Nierzeczywistość czasu Największą sławę przyniósł mu artykuł The Unreality of Time z 1908 roku. McTaggart rozróżnił w nim dwa podstawowe sposoby porządkowania zdarzeń, nazywane A-serią i B-serią. A-seria opisuje zdarzenia jako przeszłe, teraźniejsze lub przyszłe, natomiast B-seria ujmuje je przez relacje wcześniejszości i późniejszości. W punkcie wyjścia wyróżniał również C-serię, czyli sam uporządkowany ciąg pozycji pozbawiony jeszcze temporalnego charakteru;