Konstantynopol stał się rezydencją cesarską i otrzymał własny senat.
Ponieważ Konstantyn uważał się za władcę powołanego przez Boga, którego zadaniem jest upodobnienie cesarstwa do Królestwa Niebieskiego, twierdził że powinien nadzorować wszystkich którzy są poza wspólnotą Kościoła. Jednym z jego celów było nawrócenie heretyków oraz żydów.
Rozdzielił władzę cywilną i wojskową aby zapobiec kolejnym wojnom domowym i podzielił cesarstwo na prefektury: Galii, Ilirii, Italii oraz Orientu. Przeprowadził reformę monetarną, wprowadzając do obiegu nową monetę: solid o masie 4,54 g czystego złota. Ponadto powstały również srebrne monety miliarens (4,54 g) i silikwa (3,41 g), jednak nie były rozpowszechnione ze względu na brak srebra. Brązową monetą był follis (<2 g).
Polityka religijna Mimo sprzyjania chrześcijaństwu przez większość życia interesował się kultami pogańskimi. Do swojej śmierci posiadał pogański tytuł pontifex maximus, choć nie sprawował związanych z nim czynności. Był fundatorem wielu kościołów, między innymi bazyliki Zbawiciela na Lateranie, bazyliki św.