Była to trampolina Basquiata do szybkiej kariery na międzynarodowej arenie sztuki.
W 1982 pokazywał już swoje prace regularnie w galeriach Nowego Jorku. Zaczął spotykać się z ambitną i początkującą wówczas piosenkarką Madonną. W tym samym roku poznał też znanego przedstawiciela sztuki pop-art Andy’ego Warhola. Zaczął z nim współpracować, co zaowocowało bliską przyjaźnią obu artystów. Wspólnie stworzyli ponad 100 obrazów. W 1982 roku jego prace pokazano na documenta 7 w Kassel, a w 1983 roku, w wieku 22 lat, znalazł się wśród najmłodszych artystów wystawy Biennale Whitney. mały|Jean-Michel Basquiat (1984) W połowie lat 80. Basquiat zarabiał 1,4 miliona dolarów rocznie. Już w 1984 wielu znajomych niepokoiło się o niego z powodu jego uzależnienia od narkotyków (w szczególności od heroiny). Używanie kokainy przez Basquiata stało się tak nadmierne, że pękła mu przegroda nosowa. W 1985 Basquiat pojawił się na okładce „The New York Times”. Jego popularność rosła, a prace zaczęto pokazywać na osobnych wystawach (także w Europie).