Nazewnictwo Początkowo jednostka posługiwała się nazwą Rejdujuczyj Widdił. Prawdopodobnie stosowane były również określenia Legion Wołyński lub Wołyński Legion Samoobrony. Nazwę Ukraiński Legion Samoobrony (ukr. Український Легіон Самооборони) zaczęto prawdopodobnie stosować od marca lub nie później niż w czerwcu 1944 roku.
W dokumentach niemieckich legion występował początkowo pod nazwami Kampfgruppe Assmuss, Sonderheit Assmuss lub Melnikkampfgruppe. Od połowy 1944 roku używano natomiast nazw Ukrainische Selbstschutz Legion lub Schutzmannschaft Bataillon der Sicherheitspolizei 31 (31. SMdS Bataillon). W niektórych źródłach pojawiają się ponadto nazwy 31. batalion SD lub 31. batalion Schutzmannschaft.
Działalność legionu Wołyń Do końca listopada 1943 roku oddział „Czerkasa”–„Neczaja” prowadził samodzielne działania, ukierunkowane przede wszystkim na werbunek ochotników oraz utrzymanie wpływów OUN-M w regionie. Na początku grudnia oddział przewieziono niemieckimi samochodami do Podhajec, gdzie przystąpiono do formowania legionu. Niemcy zapewnili nowo formowanej jednostce mundury i zaopatrzenie. Dołączyło do niej również dwóch niemieckich oficerów łącznikowych, którzy uprzednio uczestniczyli w negocjacjach w sprawie powołania legionu: SS-Hauptsturmführer Siegfried Assmuss i SS-Oberscharführer Gustav Rauling.