Niektóre utwory są bliskie poezji konkretnej, chociaż konwencjonalne czytanie tekstu od lewej do prawej i od góry do dołu zostaje często zachowane.
thumb|Pierwsze wydanie poezji Kosovela – Pesmi z roku 1927 Kosovel na krótko przed śmiercią przygotował do druku swój debiutancki tomik pt. Zlati čoln (Złota łódź). Nigdy on się jednak nie ukazał – w czasie porządkowania spuścizny poety rozsypały się złożone w całość kartki i nikt później nie był w stanie zrekonstruować zamierzonej przez autora kompozycji. W listach do przyjaciółki Kosovel pisał również o – nigdy niedokończonych – pracach nad drugim tomikiem pt. Integrali (Całki). W praktyce pierwszy zbiór jego poezji (Pesmi) ukazał się pośmiertnie w 1927 pod redakcją Alfonsa Gspana, kolejny (Izbrane pesmi) natomiast w 1931 pod redakcją Antona Ocvirka. Ocvirk odegrał z czasem kluczową rolę w popularyzacji twórczości Kosovela, doprowadzając do wydania całości jego zachowanej spuścizny w trzech tomach zbiorowych w okresie od 1946 do 1977 oraz wyboru niektórych dzieł samodzielnie. Szerokim echem odbił się przede wszystkim tomik Integrali '26 zawierający wiersze konstruktywistyczne z ostatniego pół roku życia poety (niebędący jednak rekonstrukcją zbioru przygotowywanego przez niego samego), który został opublikowany w 1967 i wpłynął na rozwój słoweńskiej neoawangardy. W latach 70.