Do pierwszego nieudanego startu doszło rok po wejściu do służby w siódmym locie 23 maja 1974 r., gdy utracono debiutującego satelitę typu Jantar-2K.

Rakiety tego typu wznosiły się aż 786 razy – najwięcej spośród rakiet kosmicznych na świecie, 765 startów było udanych, dając jej status jednej z najbardziej niezawodnych. 22 starty zakończyły się niepowodzeniem, wliczając w to nieudaną misję załogową Sojuz T-10-1 26 września 1983 roku, kiedy to tuż przed startem rozlało i zapaliło się paliwo, lecz zdołano ewakuować załogę przy pomocy rakiety ewakuacyjnej pojazdu chwilę przed eksplozją rakiety nośnej na wyrzutni.

W dalszych latach rakieta była używana do wynoszenia satelitów oraz w lotach bezzałogowych i załogowych na stację Mir oraz Międzynarodową Stację Kosmiczną (wynosiła na orbitę automatyczne statki Progress).

Rosawiakosmos wraz z ESA budowała dla niej wyrzutnie na kosmodromie Kourou, jednak zrezygnowano z nich na rzecz mocniejszych rakiet Sojuz 2.

Finalną misją załogową był Sojuz TM-34 w 2002 r.