Widoczny naciek trzustki. thumb|Naciek jelita przez włókniakowatość typu głębokiego powodujący owrzodzenie błony śluzowej, obraz mikroskopowy Niezależnie od postaci klinicznej guzy desmoidalne cechują się tym samym obrazem makroskopowym i mikroskopowym, choć guzy położone poza jamą brzuszną są mniejsze. Makroskopowo guzy są przytwierdzone do mięśnia lub powięzi. W momencie rozpoznania większość zmian osiąga wielkość 5–10 cm, choć możliwe są nawet mierzące 20 cm guzy. Guz jest lity i twardy, na przekroju koloru szarobiałego o lśniącej powierzchni z obecnym grubym beleczkowaniem, może przypominać bliznowca. Guz desmoidalny makroskopowo nacieka sąsiednie tkanki, ale w obrębie jamy brzusznej guzy mogą wydawać się dobrze odgraniczone.
Mikroskopowo guz jest zbudowany z wydłużonych, smukłych komórek wrzecionowatych o jednolitej morfologii nie wykazujących cech atypii. Komórki wrzecionowate budujące utkanie guza desmoidalnego posiadają małe, blade i ostro odgraniczone jądro komórkowe z jednym lub kilkoma jąderkami. Komórki są otoczone zrębem kolagenowym z dobrze widocznymi naczyniami. Komórki i włókna kolagenu są ułożone w wiązki, które jednak nie są tak wyraźnie zaznaczone jak we włókniakomięsaku. Utkanie guza wykazuje pewne zróżnicowanie pod względem komórkowości, indeks mitotyczny waha się w dość szerokich granicach.