Zarówno w znaczeniu choinki, ale i ozdobionej gałęzi. Podobnie rzadko występujący śląski gwarowy gaiczek lub gaik, który może także oznaczać drzewko iglaste lub przybraną gałąź – obnoszone podczas kolędowania.
Historia tradycji Wzorce starożytne Zwyczaje przyozdabiania domów zielenią były spotykane już w starożytnym Rzymie, Grecji, na Bałkanach (zwyczaj zaduszkowy) i na Kaukazie (zwyczaj noworoczny). W Rzymie i w Grecji przyozdabiano wnętrza domów i świątyń gałązkami oliwnymi albo laurowymi, przybranymi białymi lub czerwonymi wstęgami, pasmami białej sierści, owocami, małymi naczynkami z miodem, winem i oliwą oraz specjalnym pieczywem. W tradycji ateńskiej gałązki te były nazywane () i prawdopodobnie pełniły tam funkcje apotropeiczne, jako ochrona domu i mieszkańców od uroków i złych mocy, a także miały zapewnić szczęście. W Grecji i na Bałkanach stosowano także ejrezjony ofiarne, które układane były na grobach zmarłych. Witold Klinger łączył zwyczaj wnoszenia do domów przystrojonej gałęzi drzewa o wiecznie zielonych liściach z pozostałością po ówczesnym święcie zmarłych.